تبلیغات
فدایی راه غدیر - واكنشها به مقاله روزنامه بهار
چهارشنبه 8 آبان 1392

واكنشها به مقاله روزنامه بهار

   نوشته شده توسط: حامد صارم    نوع مطلب :غدیر خم ،

صارم محقق و پژوهشگر حوزه در گفتگو با «نسیم»: بنا بر روایات منحرف کردن کسی از دین و آیین حق بدتر و شدیدتر از کشتن یک انسان است/ یادداشت روزنامه 'بهار'، ناشی از جهل نبود، مولف عامداً تجاهل کرده است/ این روزنامه، راه خلفای اول و دوم را در کتمان حقایق در پیش گرفت

حجت‌الاسلام صارم محقق و پژوهشگر حوزه در گفتگو با خبرنگار «نسیم» به بررسی ابعاد مختلف یادداشت موهن روزنامه بهار پرداخت.

*چاپ و انتشار شبهه غدیر توسط روزنامه رسمی و در آستانه عید غدیر چه تاثیر نامطلوب و آسیب رسانی بر جامعه علمی شیعه خواهد داشت؟
-ایجاد شبهه هایی از این دست هیچ گاه نتوانسته است جامعه علمی شیعه و حتی بدنه شیعه را مورد چالش قرار دهد. در برابر هر شبهه ای از گذشته تاکنون بزرگان شیعه پاسخگو بودهاند و حقانیت مکتب را با عقل و منطق و دلایل محکم به اثبات رساندهاند. به قطع و یقین میگویم هیچ مکتب و مذهبی به مانند شیعه از استواری و احکام و اتقان عقاید برخوردار نیست.
زمان نشر مقاله، از این جهت اهمیت دارد که در آستانه عید غدیر، درست در زمانی که همه محافل و رسانهها در صدد بازگویی واقعه غدیر و بیان حق الهی حضرت امیر المومنین علیه السلام هستند میباشد و نکته بسیار تاسف آور این بود که از نشریه ای که آن را از نشریات شیعه تلقی میکردیم این مطلب چاپ و منتشر شد؛ چرا که خواننده این نشریه به گمان اینکه این اباطیل اعتقاد حقیقی شیعه است به خواندن این مطلب میپردازد و تصور او این خواهد بود که واقعا در میان شیعه این اعتقاد باطل وجود دارد.
*آیا ممکن است این یادداشت بعدها مورد استناد وهابیت و دشمنان اهل بیت قرار بگیرد؟
-به هر حال اگر این مقاله در رسانه ای غیر شیعی، مانند رسانههای وهابیت منتشر میشد، ابدا مساله ای نبود. کما اینکه همیشه مطالب مخالف عقائد شیعه در نشریاتی که رسما سخن گوی وهابیت و مخالفین شیعه است؛ پخش میشود. اما مخاطب آن رسانه اولا از شیعیان نیستند، ثانیا اگر هم از شیعیان باشند آن اعتقاد را به مخالفین شیعه نسبت میدهند. نه به شیعه به هر حال نکته بسیار مهم این مطلب صورت نفاق آن بود. که در نشریه ای در جامعه شیعه به نام استفاده از قرآن و نهج البلاغه، حقیقت را وارونه نماید و اباطیل مخالفین شیعه را تحویل دهد.
از جهتی دیگر نیز این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که نشریات مکتوب، سرمایههای فرهنگی آیندگان این مرز و بوم میباشند. نشر این گونه مقالات چه بسا باعث شود در آینده زمینه ایجاد شبهاتی جدید تر در جامعه شیعه شود. از این جهت توجیه اهمال و غفلت نسبت به درج چنین مقاله ای ابدا توجیه صحیح و قابل قبولی نیست.
گویا مسئولین نشر این روزنامه ابدا توجهی به اهمیت مسائلی که تاثیر در اندیشه دینی مخاطبان خویش دارد نداشتهاند. آن هم مساله ای به اهمیت غدیر. باید اینقدر بگویم که بنا بر روایات منحرف کردن کسی از دین و آیین حق بدتر و شدیدتر از کشتن یک انسان است. کما اینکه در روایات وارد شده است که شخصی از یکی معصومین علیهم السلام میپرسد شخصی گرفتار کافری شده و جانش در خطر است و شخصی دیگر گرفتار ناصبی-دشمن اهل بیت- شده است که دینش را در معرض شبهه قرار داده است. به فریاد کدام یک برسم؟ امام در پاسخ فرمودند:آن کسی که گرفتار کافر ظالم شده است به شهادت میرسد. به تعبیر بنده به سعادت ابدی میرسد، اما شخصی که گرفتار ناصبی میشود دین خویش را از دست میدهد و عاقبت او جهنم است و در نهایت مقابله با ناصبی که با ایجاد شبهه، دین یک مومن را به خطر انداخته است را بر مقابله با کسی که جان مؤمنی را به خطر انداخته است به مراتب بالاتر و ارزشمند تر بیان میفرماید. به حدی که نجات دین یک شخص آن قدر ارزش دارد که اصلا قابل قیاس با ارزش نجات جان مومن دیگر نیست. این اهمال مسئولین نشریه یعنی بی توجهی به رسالتی که بر دوش ایشان بوده است. که اگر فقط پنج خط اول مقاله را کسی مطالعه میکرد به منحرف بودن آن پی میبرد.

*آیا می توان ادعا کرد که نویسنده یادداشت نسبت به مستندات تاریخی غدیر و تاریخ تشیع اطلاعات و علم کافی نداشته است؟
-همان طور که در نقد آن مقاله نوشته شد؛ نمیتوان مولف را صرفا به جهل و غفلت نسبت داد، بلکه سراسر تجاهل و تغافل بود. در حقیقت مولف کاری را که گذشتگان او مانند زمامدار اول و دوم در کتمان حقایق پیش گرفتند؛ انجام داده بود. کتمان حقایق قطعی تاریخی، در نظر نگرفتن حجم انبوهی از روایات کتب شیعه که از حیث سندی قابل خدشه نیستند و البته نویسنده سعی داشت که مدعای خویش را کاملا قرآنی نشان دهد و جالب این جا بود؛ به نحوی ناشیانه برخورد کرده بود؛که گمان میرفت یک بار هم آیات و سیاق مورد استدلال خویش را از قرآن نخوانده است. شاید عدم احاطه مولف بر تاریخ جمله صحیحی نباشد. بلکه باید گفت حریص بودن مولف نوشتار مذکور بر کتمان وقایع و حقایق تاریخی در این نوشتار واضح بود.
*منزوی بودن شخصیت هایی چون علامه امینی و علامه عسگری تا چه حد در شکننده بودن اعتقادات جامعه تاثیر مستقیم دارد؟
-بی شک منزوی بودن شخصیتهایی سترگ مانند علامه امینیها و میر حامد حسینها و آثار ایشان مانند الغدیر یا عقبات الانوار در جامعه شیعی، باعث طمع دشمن نسبت به هجمه به اعتقادات جامعه شیعه میشود. آیا نهادهای فرهنگی کشور کاری برای در دسترس قرار دادن کتابی مانند الغدیر کردهاند؟ منظورم از در دسترس بودن صرف چاب مجموعه الغدیر به عنوان مثال نیست. بلکه این کتاب باید برای سنین مختلف باز نویسی شود. یعنی باید برای مفاهیم و آموزهها و معارف غدیر در تمام سنین کتاب باشد. نمیدانم چه قدر جوانان و حتی جامعه فرهیخته ما با شخصیتی بزرگ مانند میر حامد حسین صاحب کتاب عبقات آشنا هستند؟ در خیلی موارد حتی دانشجویان ویا اصحاب رسانه هستند که اصلا اسم این شخصیت بزرگ عالم تشیع حتی به گوش ایشان هم نخورده است. و این خلاء بزرگی در میان جامعه شیعه است که باعث طمع دشمنان و ضربه پذیری جامعه شیعه میشود. که بزرگان فرهنگی کشور باید کاری انجام دهند.

*سطح علوم دینی و آشنایی با احادیث را در جوانان چگونه ارزیابی میکنید؟ ایجاد این شبهات در قشر جوان جامعه چه تاثیری دارد؟
-حقیقت جوئی و حق پرستی جزو ذات جوانان کشور ما میباشد. شاید علت کنجکاوی و پرسش گری جوانان نیز همین روحیه حقیقت طلبی ایشان باشد. جوانان و همه من و شما باید بدانیم آنچه که در مذهب تشیع از همه به طور اکید خواسته شده است عالم بودن است. با عبارات مختلفی اهل بیت دستور دادهاند و از جوانان شیعه خواستهاند که عالم باشند. عالم در امور دین خود آشنا به معارف بلند تشیع. از این رو است که میبینیم امام صادق علیه السلام جوانی را که تفقه _به معنای عالم نه معنای اصطلاحی فقیه_ نباشد را سزاوار زدن به تازیانه میداند. آن امامی که مظهر رئفت و رحیمیت خدا است؛ برای بیان اهمیت موضوع یاد گیری معارف دین این چنین تاکید میکند. اما نباید فراموش کرد که آب را باید از سرچشمه برداشت. یاد گیری معارف از طریق نظریات شخصی افراد مختلف نباید باشد. کسی در به دست آوردن معارف راه صواب را پیش خواهد گرفت که علم خود را از منابع اصلی مذهب تشیع اخذ کند. منابع اصلی در مذهب تشیع قرآن کریم و روایات رسول الله و اهل بیت معصومین او صلوات الله علیهم اجمعین هستند.
آیا وقت آن فرا نرسیده است که در محافل مذهبی جامعه ما مانند مساجد و حسینیهها و بالاخص هیئات جلسات کافی خوانی به راه بیافتد؟آیا وقت آن نرسیده که کتب شیعه مانند کتاب کافی شریف از انزوا خارج شود و واقعا در میان تمام اقشار جامعه رواج داشته باشد؟ چرا نهادهای مختلف دانشجویی با گرایشات مختلف سیاسی که دارند توجهی به این موضوع نمیکنند؟ بی شک اگر در سطوح مختلف جامعه ما از راهنمایی، دبیرستان تا بالاترین سطوح علمی سیر مطالعاتی کتابی مانند کافی وجود داشته باشد از نظر فکری و اعتقادی جامعه ما دارای تضمین عدم انحراف خواهد بود.

*با توجه به فرا رسیدن ایام محرم و اقامه عزا برای سیدالشهداء(ع) نقش و کارکرد هیئات و مساجد را در بالا بردن سطح معارف اهل بیت در جوانان چگونه می دانید؟
-هیئات مذهبی که اغلب به طور مستقل توسط جوانان تشکیل میشود و با زحمت بسیار ایشان اداره میشود یکی از مهمترین نقاط قوت جوامع شیعی در این زمان هستند. به جرأت میتوان گفت بسیاری از نقاط ضعفی که در مساجد وجود دارد به وسیله هیئات مذهبی جبران میشود و باعث خوشبختی است که همه جوانان کشور ما با هر گرایش سیاسی که دارند به این هیئات اقبال دارند. یکی از مکانهایی که میتوان و باید معارف اهل بیت در آن ترویج شود هیئات مذهبی است. باید مسئولین هیئات در زنده نگه داشتن غدیر و حفظ معارف آن و به ویژه انتقال آن معارف بلند به نسلهای آینده تلاش بسیاری انجام دهند. چه اشکالی دارد که تاریخ سیاسی اسلام در هیئات بازگو شود؟ با قطع نظر از گرایشهای سیاسی حقیقت مذهب آن طور که هست به مخاطبین ارائه داده شود. هرچند کم و بیش این مهم در این محافل مذهبی انجام میشود، اما بهتر آن است که در طول سال و بالاخص در ایام محرم که در پیش است تامین نیاز اعتقادی مخاطب از دغدغه‌های هیئات مذهبی باشد.
*آیا رسانه ها برای مقابله با این اتفاق تلخ و ناگوار در دنیای مطبوعات اقدام کافی و لازم را انجام داده اند؟
-بی شک رسانهها بالاخص رسانههای مکتوب نقش فرهنگ سازی در جامعه دارند. اما چه باید کردکه این رسانههای مکتوب به واقعه ای مثل غدیر مانند یک سوژه در میان سوژههای دیگر نگاه میکنند در ایام غدیر صرفا به نشر چند یادداشت اکتفا کرده و گویی تکلیف شب خود را انجام دادهاند و از فردا دیگر غدیر حتی در حد یک سوژه هم برای رسانههای ما نیست. اما غافل از اینکه غدیر دریایی از معارف است و تا به حال فقط و فقط به گوشه ای از غدیر اشاره شده است و از این میان تنها به بحث کلامی و تقابل با مخالفین اعتقادی شیعه پرداخته شده است. در حالی که غدیر و واقعه غدیر و حوادثی که حول آن اتفاق میافتاد دریایی از معارف است.ای کاش نشریات و رسانههای مکتوب برای ترویج غدیر و ترویج معارف آن به غدیر به مثل یک سوژه خبری نگاه نمیکردند. بلکه در طول سال هم به عرضه و بحث درباره معارف غدیر میپرداختند.
*در شبکه های اجتماعی به موضوع این یادداشت با رویکردی سیاسی و جانبدارانه پرداخته شده است؛ چرا معارف شیعه مانند غدیر که هویت اصلی مذهب است اینچنین باید مورد سوء استفاده سیاسیون قرار بگیرد؟

-متاسفانه برخی گمان میکنند برای پیش برد اهداف سیاسی خویش از هر روش و طریقی میتوان استفاده کرد. واقعه غدیر، واقعه ای فرا سیاسی است و مقدس تر از این است که در درگیریهای سیاسی بین جناحهای مختلف دست مایه قرار گیرد و برخی تنها و تنها به این انگیزه آن را به چالش بکشند. به نظر میآید برخی از بحثهایی که در فضای مجازی در حال شکل گیری است صرفا به جهت تقابل سیاسی دو یا چند گروه است. و در این میان عده ای منافق و در نقاب دوست نسبت به وهن معارف شیعی میکوشند و از این بستر تقابل سیاسی سوء استفاده را میکنند. کسانی که واقعا حق جو هستند و مرید و مرادشان امیرالمومنین است نباید اجازه دهند که معارف بلند غدیر به ابتذال شبکههای مجازی بیافتد. فراموش نکنیم که ما پیرو رادمردی هستیم که حتی مسیحیان هم به بودن شخصی چون امیر المومنین افتخار میکنند و در وصف بزرگی او کتاب تالیف میکنند لذا همه کسانی که در عرصه فعالیتهای مجازی فعال هستند باید از معارف غدیر دفاع کنند.

برچسب ها: عکس ، غدر خم ، مصاحبه ، خبرگزاری نسیم ، روزنامه بهار ، محرم ، هیئت ،

مهدی
جمعه 10 آبان 1392 10:07 ق.ظ
بسمه تعالی
سلام علیکم و رحمة الله
تا وقتی تفکر اهل رای در حوزه ها فعال و غالب باشد احادیث ائمه علیهم السلام مهجور خواهد بود برای همین است که به جای سیر مطالعاتی کافی شریف سیر مطالعاتی اراجیف مطهری و مصباح و امثالهم جای آنرا گرفته تنها زمانی شاهد شکوفایی حدیث در حوزه های شیعه بودیم که تفکر محدثین غالب بوده که شروح کتب حدیثی و کتب اربعه و جوامه روایی نوشته شده خداوند ما را از شر اهل رای حفظ کند.
والسلام علی من اتبع الهدی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر